پس از پایان جنگ جهانی دوم انگشت اتهامات جنایت همیشه به سوی بازنده جنگ یعنی آلمان اشاره رفته است. اما این همه ی حقیقت تاریخ نیست. نیروهای متفق یعنی انگلیس، شوروی و آمریکا نیز ننگ جنایات بیشماری را برای همیشه همراه خود دارند.ازین جمله می توان به نسل کشی استالین، بمباران های شمیایی انگلیس، بمباران اتمی ژاپن توسط آمریکا و بمباران وحشیانه شهر درسدن آلمان اشاره کرد.

بمباران شیمیایی درسده
درسدن پایتخت ایالت زاکسن آلمان و معروف به «فلورانس بر کرانه الب» بود. این شهر از شهرهای تاریخی آلمان محسوب می شد. در فوریه سال ۱۹۴۵ هنگامی که قدرت نظامی آلمان رو به افول بود و شکست آلمان از پیش مشخص بود در بریتانیا نقشه حمله ی غیر بشری به شهر درسدن پایه ریزی شد. در حالی که درسدن یک مرکز مهم تاریخی و فرهنگی و بدون اهمیت نظامی یا با اهمیت نظامی کم بود، و حملات بمباران مناطق بدون هیچ فرقی بین نظامی بودن یا نبودن آنها و بی هیچ تناسبی با اهداف نظامی بود. طی این عملیات که توسط نیروی هوایی آمریکا و انگلیس اجرا شد ۵۰۰۰ فروند بمب افکن ۱۵ ساعت شهر را بمباران کردند. آمار دقیق قربانیان مشخص نیست اما از ۴۰ هزار تا ۱۳۰ هزار نفر اعلام می شود. چنین حجم کشتار آن هم در منطقه غیر نظامی غیر قابل توجیه است و حتی توسط مردم بریتانیا که در حال جنگ با آلمان بودند مورد انتقاد قرار گرفت.

بمباران شیمیایی درسده
دردناک تر آنست که در تشویق این جنایت ملکه انگلیس بنای یادبود مبتکر این طرح را رونمایی کرد.

دیدگاه های شما عزیزان در مورد “فجیع ترین بمباران غیر اتمی و غیر شیمیایی تاریخ

  1. سروش میگوید:

    درود بر شما. درباره جنایات هیتلر زیاد شنیدیم. وقتشه که با جنایات متفقین هم کمی آشنا بشیم. همینطور با جنگ طلبی مفرط و ابلهانه لهستانیها و شخص سرهنگ بک.

    • احسان میگوید:

      درود. چشم، به دیده منت. نویسنده مطلب آقای مهدی بیشتر در این زمینه اطلاعات دارند. حتما بزودی به این مقوله پرداخته خواهد شد.

  2. محسن میگوید:

    سلام
    بنده چندی پیش فیلم بسیار ارزشمند “راه من” ساخت کشور کره را دیدم که باعث شده این مطالب را در سایت شما ببینم. واقعا جنایات هم کشورهای متفقین و هم آلمان بسیار دردناک و خارج از انسانیت بود.
    به امید صلح جهانی

  3. سروش میگوید:

    همواره فاتحین تاریخ را مینویسند آنهم به ضرر بازندگان. “در شروع و ادامه جنگ حقیقت مهم نیست بلکه فتح و پیروزی اهمیت دارد. هیچکس از فاتح نمی پرسد راست گفتی یا نه. وقتی پیروز شویم هیچکس سوالی نخواهد کرد.”
    (قابل توجه آقایان:روزولت و چرچیل و استالین!!)

  4. امیرحسین میگوید:

    کاشی و اقعا هم انقدری که گفتید یعنی ۴۰ تا ۱۴۰هزارنفردربمباران درسدن مرده بود اما واقعیت این است که دراین شهریک میلیون دوست هزارنفر هنگام بمباران بودند که ۶۰۰ هزارنفر ان ازشهرهای شرقی المان بودند که فرارکرده بودند و خودشان را به درسدن رسانده بودندکه واقعا اسنادی وجود دارد که ثابت می کند که یک میلیون نفرازانها دراین بمباران سوختند

  5. سروش میگوید:

    البته فکر میکنم این عددی که میفرمایید برای یک شهر اغراق آمیز است. تقریبا ۱۲۰هزار نفر به واقعیت نزدیک تر است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *