چرا گریه می کنیم؟ و چرا در موقع گریه اشک از چشممان می آید؟؟

گریه کردن

وقتی فردی گریه می کند از چشم او اشک جاری می شود. آیا می دانید چرا؟

ما اصولا عادت داریم که چشم خود را مثل پرده ی سینما با ماهیچه ها ببندیم. بر هم زدن مژه یا حرکت پلک ها چنان سریع صورت می گیرد که باعث بر هم زدن دید ما نمی شود. مژه زدن یک عمل غیر ارادی است. ما هر ۶ ثانیه یکبار مژه می زنیم.

در هر چشم ما، یعنی در گوشه خارجی چشم یک غده اشکی قرار دارد. در آنجا مجراهایی وجود دارد که اشک ها را به پلک های بالایی حمل کرده و از آنجا آنها به وسیله ی مجراهای دیگری از چشم خارج می شوند.

هر گاه ما چشمک می زنیم، مقداری مایع از طریق شکاف های موجود در مجراهای اشک خارج می شوند. این عمل موجب مرطوب نگه داشتن چشم می شود. همچنین از خشک شدن چشم جلوگیری می کند.

به هنگام گریستن مایعات بیشتری به شکل اشک از شکاف های موجود در مجراها خارج می شوند. این عمل غیر ارادی بوده و بر خلاف میل خودمان روی می دهد. گاهی اوقات، حتی وقتی که می خندیم از چشممان اشک می ریزد. علت این است که به هنگام خندیدن، ماهیچه های چشم موجب فشار غدد اشکی می شوند به عبارت دیگر ماهیچه ها به غدد اشکی فشار آورده و به همین دلیل است که از چشم ما اشک جاری می گردد.

وقتی پیاز پوست می گیریم، از چشمان ما اشک جاری می گردد. در حقیقت پیاز ماده ی پیاز ماده ی فراری از خود  متصاعد می سازد که وقتی این ماده به چشم ما می رسد، همزمان اشک هایی نیز به منظور محافظت چشم از ایجاد حساسیت زیاد و سوزش تولید می شود. اشک ما باعث شستن و دور نمودن ماده ی سوزش آور و محرک می شود. در مورد دود نیز چنین عملی صادق است.

شنیدن خبرهای ناگوار نیز به وسیله عمل واکنش، تولید اشک می نماید. این عمل تنها هنگامی اتفاق می افتدکه ما کلماتی را برای ابراز احساساتمان نداشته باشیم.